Benfotiamina i korzyści z jej stosowania

Benfotiamina jest rozpuszczalną w tłuszczach formą witaminy B1. Dzięki temu błyskawicznie wnika do komórek mogąc spełnić swoją funkcję.

Na co wpływa benfotiamina:

1.       Poprawia metabolizm cukrów przez aktywację enzymu transketolazy, będącego kluczowym w ich zużyciu.

2.       Chroni uszkodzenie DNA w przypadku podwyższonego poziomu cukru we krwi (insulinooporność, cukrzyca)

3.       Benfotiamina ogranicza skutecznie czynniki glikacji komórek AGE, które powodują niszczenie i starzenie się komórek. AGE są powiązane z wysokim poziomem cukru we krwi, więc szczególnie narażone na ich wpływ są osoby z insulinoopornością czy cukrzycą. Nota bene, zwiększona ilość AGE we krwi będzie w morfologii odznaczała się podwyższoną ilością monocytów.

4.       Wpływa regenerująco na układ nerwowy działając przeciwzapalnie na mikrogleje. Ogranicza produkcję mediatorów stanów zapalnych, takich jak iNOS, COX-2, Hsp-70, TNF-alfa, IL-6, jednocześnie zwiększając produkcję przeciwzapalnego IL-10.

5.       Poprawia funkcje kognitywne w przypadku ich spadku, jak wykazano na pacjentach z Alzheimerem.

6.       Działa ochronnie na układ naczyniowy w przypadku zbyt wysokiego poziomu cukru we krwi.

7.       Działa zapobiegawczo na nowotwory przez tworzenie antyoksydacyjnego NADPH (bierze udział między innymi w oddychaniu komórkowym).

8.       Pomaga ograniczyć trójglicerydy i dyslipidemię w przypadku osób z podwyższonym poziomem cukru we krwi.

A teraz jak w praktyce benfotiamina pomaga:

– Stabilizuje poziom cukru we krwi dając stałą energię i zwiększając produktywność zarówno umysłową, jak i fizyczną. Przydatna u osób spożywających wysoką ilość węglowodanów (sportowcy) i tych, którzy chcą poprawić swoją wydajność umysłową.

– Redukuje stany zapalne i poprawia funkcje poznawcze w przypadku u osób, które doświadczyły ich spadku (np. problemy z pamięcią/skupieniem w wyniku długotrwającego stresu).

– Może pomóc w takich przypadłościach jak zachcianki na słodkie produkty

– Szczególnie rozważyć powinny ją osoby obciążone wysiłkiem fizycznym oraz borykające się z insulinoopornością, cukrzycą czy zauważalnym szybkim starzeniem się skóry (wynik glikacji komórek).

Dawkowanie: 150 mg do 3 razy dziennie. W praktyce dawki nawet 1000 mg dziennie nie powodują skutków ubocznych.

Bibliografia:

1.       https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/24747137

2.       https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/24843471

3.       https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/25806370
https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/20188835

4.       https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/25695433

5.       https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/27696179

https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/20385653

6.       https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/20881100

7.       https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/26811478

8.       https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/18220605

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *